پشـت کاجستـــــــان...

ابدیت!

 

 

هر آنچه هست،تا ابد می ماند ؛چرا که حقیقت "هستی" گواه بقای ابدی آن است،اما در فقدان ادراک،یعنی دانش کمال  هستی ،انسان هرگز نمی فهمد که " هستی" هست یا "نیستی" .

اگر هستی ابدی دگرگون شود بسا نیکوتر خواهد گشت.

اگر چهره پنهان کند،با سیمایی متعالی تر نمایان می شود و اگر به خواب رود ،خواب بیداری نیکوتری را خواهد دید؛چرا که با تولد دوباره ،شکوهمندتر خواهد شد.

تنها کسانی به ابدیت باز می گردند که در این دنیا در طلب آن باشند!

 

 

"جبران خلیل جبران"

+ نوشته شده در شنبه ۳ امرداد ۱۳۸۸ ساعت ۸:٢٤ ‎ب.ظ توسط ف.الف نظرات ()