پشـت کاجستـــــــان...

؟؟؟

دوست داشتن از عشق برتر است. عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی .اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت ، روشن و زلال .
عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هر چه از غریزه سر زند ، بی ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می کند و تا آنجا که یک روح ارتفاع دارد ، دوست داشتن نیز با آن اوج می گیرد .


عشق یک فریب بزرگ و قوی است و دوست داشتن یک صداقت. راستین و صمیمی ، بی انتها و مطلق.
عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن، دردریا شنا کردن.
عشق بینایی میگیرد و دوست داشتن بینایی می دهد.
عشق خشن است و شدید و در عین حال نامطمئن ، و دوست داشتن لطیف است و نرم و در عین حال پایدار و سرشار از اطمینان.
در عشق رقیب منفور است و در دوست داشتن است که ((هواداران کویش را چو جان خویش دارند))
حسد شاخصه عشق است ، چه عشق معشوق را خویش می بیند و همواره در اضطراب است که دیگری از چنگش نرباید و اگر ربود با هر دو دشمنی می ورزد و معشوق نیز منفور است .و دوست داشتن ، ایمان است و ایمان یک روح مطلق است، یک ابدیت بی مرز است, از جنس این عالم نیست .
عشق رو به جانب خود دارد و دوست داشتن رو به جانب دوست . دوست داشتن از عشق برتر است و من ، هرگز ، خودم را تا سطح بلندترین قله عشق های بلند ، پایین نخواهم آورد.براستی که دوست داشتن فراتر از هر چیز است


                                                          « دکتر علی شریعتی»

+ نوشته شده در دوشنبه ۱٩ اسفند ۱۳۸٧ ساعت ٩:۳٩ ‎ق.ظ توسط ف.الف نظرات ()