پشـت کاجستـــــــان...

جزیره

زندگی جزیره ای است در اقیانوس تنهایی; جزیره ای با صخره های امید،درختان رویا،گلهای انزوا و چشمه های عطش.همنوع من،زندگی تو جزیره ای است دور از جزایر دیگر.هر تعداد کشتی که ساحل تو را به سرزمینهای دیگر ترک کند،هر تعداد که سینه برساحل تو بسایند ، تو همان جزیره تنها خواهی بود ; اسیر درد انزوا و فغانی در پی شادمانی .تو برای همنوعان خود غریبه ای و دور از درک و همدلی...

+ نوشته شده در دوشنبه ٢۳ دی ۱۳۸٧ ساعت ٦:۳٤ ‎ب.ظ توسط ف.الف نظرات ()