پشـت کاجستـــــــان...

ابدیت

هر آنچه هست تا ابد باقی می ماند;چرا که حقیقت هستی گواه بقای ابدی آن است اما در فقدان ادراک،یعنی دانش کمال هستی ،انسان هرگز نمیفهمد که هستی هست یا نیستی.اگر هستی ابدی دگرگون شود بسا نیکوتر خواهد گشت.اگر چهره پنهان کند ، با سیمایی متعالی تر نمایان میشود .و اگر به خواب رود،خواب بیداری نیکوتری را خواهد دید.چرا که با تولد دوباره ،شکوهمند تر خواهد شد.تنها کسانی به ابدیت باز می گردند که در این دنیا در طلب آن باشند.

+ نوشته شده در دوشنبه ٢۳ دی ۱۳۸٧ ساعت ٦:٢٥ ‎ب.ظ توسط ف.الف نظرات ()