پشـت کاجستـــــــان...

به روزگار می سپرمت...

حالا که می‌خواهی بروی،

برایت رویاهایی آرزو می‌کنم تمام نشدنی

و آرزوهایی پرشور که از میانشان چند تایی برآورده شود.

برایت آرزو می‌کنم که دوست داشته باشی،

آنچه را که باید دوست بداری

و فراموش کنی،

آنچه را که باید فراموش کنی.

برایت شوق آرزو می‌کنم،

آرامش آرزو می‌کنم.

برایت آرزو می‌کنم که با آواز پرندگان بیدار شوی و با خنده کودکان.

برایت آرزو می‌کنم دوام بیاوری در رکود، بی‌تفاوتی و ناپاکی روزگار....

بخصوص برایت آرزو می‌کنم که  خودت باشی...

 

+ نوشته شده در یکشنبه ۱٧ شهریور ۱۳٩٢ ساعت ۱٠:۱٧ ‎ق.ظ توسط ف.الف نظرات ()