پشـت کاجستـــــــان...

 

تو کــه هیـــچ وقت  از دنیایِ من پـــاک نمـی شوی...

فقـط گاهی رنگ می بـــازی...

خودم... با همـــان بغض ِ همیشگی...

مــداد رنگـی های کودکی هایم رامی آورم و دوباره رنگــت می کنم...

رنگ و رو که پیدا کـــردی،دوبـــاره می روی و بــاز هم،

مــــــن می مــانم و

حسرتِ کوچکــ  شدنِ مــداد رنگـی هایم...

+ نوشته شده در دوشنبه ٢٧ خرداد ۱۳٩٢ ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ توسط ف.الف نظرات ()