پشـت کاجستـــــــان...

تنهایی!!!!

ما مسئول سراسر زمینیم ؛ چرا که نمیدانیم بخش های دیگر ما که از آغاز زمان وجودمان را تشکیل می داده اند ، حال کجایند !!

اگر خوب باشد ، ما هم خوشبختیم و اگر بد باشیم ، هر چند ناهشیار از بخشی از این درد رنج میبریم !

اما بالاتر از هرچیز ، مسئول آنیم که در هر زندگی دست کم یکبار ، با بخش دیگر خود که سر راه ما تجلی میکند ،یگانه شویم .

حتی اگر فقط برای چند لحظه باشد ، چون این لحظات عشقی چنان عظیم به همراه دارد که بقیه روزگار ما را توجیه میکند.

همینطور می توانیم بگذاریم که بخش دیگر ما به راه خود ادامه دهد ،بی آنکه این حقیقت را بپذیرد ویا حتی درکش کند !

در این صورت، برای ملاقات دوباره با او، نیازمند حلول دیگری هستیم .

و با خاطره خود خواهی مان ، به بدترین عذاب محکوم میشویم ، عذابی که خودمان آنرا خلق کرده ایم، تنهــــایی ... تنهــــــــــــــــایی!!!

+ نوشته شده در سه‌شنبه ۱٠ دی ۱۳۸٧ ساعت ٧:٠۸ ‎ب.ظ توسط ف.الف نظرات ()