پشـت کاجستـــــــان...

روزی اتفاقی به خانه ام آمد...

با تو

      نه می شد

                      به جاده ها زد

نه سوار قطارهای یک سره شد

تنها میشد

دل به پنجره ای دو جداره بست

-که باد و باران

                  و آسمــــان را

                                       یک جا از ما می گرفت-

و در اتاقی که آخر راه بود

نشســت

           و

             به رفتن اندیشــید.

 

"نسیـــــم کهن سال"

+ نوشته شده در سه‌شنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩٠ ساعت ٦:۱٦ ‎ب.ظ توسط ف.الف نظرات ()