پشـت کاجستـــــــان...

ترانه آوار / شهریار قنبری

  تــــــوهم با مــــننبودی

مثل من با من
و حتا مثل تن با من

تــــــو هم با مــــننبودی
آن که می پنداشتم
باید هــوا باشد

و یا حتا گمان می کردم این تو
باید از خیل خبرچینان جـــدا باشد

تــــــو هم با مــــننبودی


تـــو هم از مــا نبودی
آن که ذات درد را باید صدا باشد
و یا با من چُنان هم سفره ی شب
باید از جنس
من و عشق و خدا باشد
تـــو هم از مــا نبودی

تو هم مومن نبودی
بر گلیم ما
و حتا در
حریم ما
ساده دل بودم

که می پنداشتم
دستان نااهل تو باید
مثل هر
عاشـــــــق رها باشد


تـــو هم از مــا نبودی
تــــــو هم با مــــننبودی یــــار
ای آوار
ای ســــیل مصـیبت بــــار

 

 

  

+ نوشته شده در دوشنبه ۱۱ امرداد ۱۳۸٩ ساعت ٩:٥٧ ‎ق.ظ توسط ف.ا نظرات ()